Περίληψη
Ιστορικό
Η αποτελεσματικότητα της τοσιλιζουμάμπης στην COVID-19 έχει αμφισβητηθεί. Η μελέτη στόχευε στη διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν τη σταθερότητα της νόσου και την ανταπόκριση στην τοσιλιζουμάμπη σε ασθενείς με σοβαρή COVID-19.
Μέθοδοι
Αυτή ήταν μια μελέτη κοόρτης 70 ασθενών με σοβαρή COVID-19 στο NMC Royal Hospital, ΗΑΕ, από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2020.
Αποτελέσματα
Οι ηλικιωμένοι ασθενείς και εκείνοι με καρδιαγγειακές συννοσηρότητες είχαν υψηλότερο κίνδυνο ασταθούς COVID-19 (p = 0,025). Όσον αφορά το χρόνο θεραπείας με τοσιλιζουμάμπη, σε σύγκριση με την κρίσιμη ομάδα που λάμβανε τοσιλιζουμάμπη, οι ασταθείς σοβαροί ασθενείς που έλαβαν τοσιλιζουμάμπη είχαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό βελτίωσης (86%). Αντίθετα, η όψιμη κρίσιμη υποομάδα εμφάνισε σημαντικά αυξημένο ποσοστό θνησιμότητας (52,9%).
Ο κίνδυνος για δευτερογενή λοίμωξη και ανεπιθύμητες ενέργειες μετά την τοσιλιζουμάμπη ήταν υψηλότερος στην όψιμη κρίσιμη ομάδα από ό,τι στις ασταθείς σοβαρές και πρώιμες κ…
